با توجه به اینکه هنوز استعفایم رسما پذیرفته نشده و طبعا از لحاظ تشکیلاتی موظف به اجرای وظایفم هستم روز گذشته در مراسم نهمین سالگرد تشکیل شاخه جوانان جبهه مشارکت ایران اسلامی شرکت کردم.مراسم نسبتا خوبی بود و با توجه به فضای سرد سیاسی بعد از رد صلاحیت های فله ای قابل توجه بود.حالا چند نکته :

۱-راستش تصمیم به خروج از حزب را به دلایل مختلفی علی رغم میل باطنی ام خیلی وقت است که گرفته ام اما روز گذشته به مانند خیلی زمانهای دیگر وقتی دوستان هم حزبی و شور و نشاط بچه ها رو دیدم باز مردد شدم بین ماندن و رفتن.نمیدانم بمانم یا بروم.ماندن و کار کردن و فعالیتم برابر است با ایجاد شکافهای عمیق تر با شورای منطقه و تشدید اختلافات.نماندن هم برابر است با دهها علامت سوال که جوابی برایشان نخواهم داشت.حداقل خوبی مراسم دیروز این بود که بدانیم همه با همیم با عشق و با امید میشود برای فردا بود و برای فردا نقشه کشید و تلاش کرد و هزینه داد .نمیدانم شاید ماندم.

۲-ازتمام دوستانم در شاخه جوانان مرکز و به ویژه سعید نورمحمدی عزیز و پر تلاش به خاطر زحمت برگزاری این مراسم تشکر میکنم.فکر میکنم هدف این مراسم در این فضای یخ زده بیشتر امیدوار کردن بچه ها به آینده بود.امیدوارم اینطور شده باشد و باز امیدوارم روزی برسد که آنقدر هدف های حزب متعالی شده باشند که برخوردهای ناجوانمردانه این چنینی در رقابت های انتخاباتی سبب دلسرد شدن هیچ کس نشود.

۳-آقای میردامادی سخنران اصلی مراسم بود .وقتی سخنان ایشان در دفاع از عملکرد مجلس ششم را شنیدیم و با صحبتهای عده ای دیگر از نمایندگان و مسوولین مجلس ششم مقایسه کردیم بار دیگر به مشارکتی بودن خودمان و به اقدام نمایندگانمان در مجلس ششم افتخار کردیم.

۴-شهاب طباطبایی عزیز هم از شعارها و اهداف دیروز و واقیات امروز انقلاب اسلامی گفت.به قول شهاب خواب که باشیم "دیگر لازم نیست به آنچه قرار بود برسیم و آنچه هستیم، قول و قرارهایی که با مردم گذاشته بودی و کارهایی که می کنی فکر کنی، دیگر نیازی نیست به بیشمار پرسش های نسلی که انقلاب نکردند اما شعارها و وعده های ان روزها را می خوانند و می دانند و ثمره و نتیجه را می طلبند پاسخی بدهی، خواب که هستی تورم بالای 20 درصد و امار بالای بیکاری و قطعنامه های تحریم و وضعیت نامناسب بین المللی و سرمایه گذاری منفی خارجی و تعطیلی صنایع داخلی و گرانی لجام گسیخته مسکن و صدای خرد شدن گرده مستضعفان زیر بار گرانی ها و هتک حیثیت و آبروی افراد و خیلی چیزهای دیگر در نئشگی این خواب زدگی برایت شیرین و جذاب و افتخارآمیز هم می شود. و در ان میان جالب تر از همه حکایت آنانی است که برای به خواب رفتگان یا خود را به خواب زدگان لالایی می خوانند، به جای آنکه بیدارشان کنند و در گوششان فریاد سردهند که مملکت را آب برد، شما را خواب نبرد."

۵-همیشه عباس عبدی در بین جوانان حزب طرفداران زیادی دارد.دیروز هم حرفهایش مورد تایید تعداد زیادی از بچه های شاخه جوانان بود.بعضی میگفتند اگر به حرف عبدی گوش کرده بودیم و از حاکمیت خارج شده بودیم این چنین ما را بیرون نمی کردند.با اینکه خودم هم مخالف قهر هستم اما نمیدانم تا کی باید پا عقب بکشیم و به حداقل هایی که برایمان تکلیف میکنند قانع شویم.شاید روزی که دیگر چیزی برایمان باقی نگذاشتند تصمیمات بهتری بگیریم!

۶-ظهر شده بود و بچه ها خسته .شاید در این زمان هیچ کس مانند تاج زاده با آن نطق های آتشینش نمیتوانست جوانان مشارکت رو سر حال بیاورد.معاون وزیر کشور دولت خاتمی این بار هم از آزادی انتخابات گفت و از رفیق صمیمی اش جنتی!خیلی دوست دارم روزی مناظره رودر روی تاج زاده با جنتی و حال و روز جنتی را ببینم.یکی از دوستان میگفت نمیدانم این تاج زاده چه جراتی دارد که اینطور صحبت میکند،حمزه غالبی هم گفت خواب دیده که تاج زاده را ترور کرده اند!

۷-به نظرم نقطه عطف مراسم دیروز برنامه تریبون آزاد بود.وقتی که فهمیدیم حتی در شاخه جوانان هم اینچنین تکثر آرا وجود دارد و از آن مهمتروقتی که دیدیم بچه ها علی رغم بعضی اختلاف نظرها چطور با هم همکاری میکنند و رفیقند و هدف مشترک دارند.دوست عزیزم محمد لو صحبتهای خیلی تند و تیزی را مطرح کرد که واکنش مخالفان و موافقان را در پی داشت.جلال عزیز خیلی به سیم آخر زده بود و حسابی  از  نایب رییس مجلس هفتم که لطف کرده بودند و به اصلاح طلبان اجازه نفس کشیدن داده بودند مهرورزی به عمل آورد!دوستان دیگر هم دیدگاههایشان رو مطرح کردند.فکر میکنم بر خلاف چیزی که همه پیش بینی کرده بودیم دیروز واقعا احتیاج بود تا بچه ها صحبت کنند.معلوم بود حرفهای زیادی در دل دارند و به دنبال جایی هستند برای بیرون ریختن همه سیاهی های این روزهای روزگار و واقعا چه جایی بهتر از زیرزمین ساده ی ساختمان خیابان سمیه؟

۸-مراسم چشن تولد هم خوب بود.صندلی داغ هم برگزار شد و محمد رضای خاتمی چهره دوست داشتنی جوانان حزب مهمان این صندلی.هر چند میشد سوالات خیلی بهتری پرسید اما با این حال بد نبود.اما بخش تعریف خاطرات هیجان انگیز ترین بخش ماجرا بود.وقتی که بچه ها همه ی ملاحظات رو کنار گذاشتند و خیلی چیزها رو گفتند.وقتی که موسوی لاری هم از متن این خاطرات حذف نشد و و قتی که امید محدث خاطرات هم سفری با دوستان قزوینی در سفر به یزد را با افتخار هر چه تمام تعریف کرد و اشک را در چشمان جوانان مشارکتی جمع کرد.واقعا آرزو میکنم همه جوانان مشارکت همیشه و همه جا اینچنین شاد و پر طراوت باشند.افسوس میخورم که به حال کسانی که با نگاههای تنگنظرانه نقشه میکشند و قصد دارند جمعی از بهترین فرزندان ایران زمین را از صحنه سیاسی آینده ایران حذف کنند.افسوس